Filosofie en achtergrond van foto-expositie
"Sterfbed van een stadsbeeld"
Zo rond 2002 ben ik begonnen met het fotograferen van zogenaamde wastelands, non-places, rafelranden, rommelige of verlaten stukken stad, periferiegebied en verlaten woonwijken.
Rauwe en desolate stukken Eindhoven die vaak niet veel lang daarna zouden verdwijnen ten gevolge van stedelijke vernieuwing of uitbreiding.
In het begin koos ik deze plaatsen min of meer onbewust, omdat ze me op de een of andere manier aanspraken.
Ze waren rommelig, visueel sterk afwisselend, niet zelden opgesmukt met graffiti.
Erg interessant om foto's van te maken...
Later, wanneer ik bemerkte dat deze plaatsen verdwenen waren,
realiseerde ik me dat ik foto's gemaakt had van iets speciaals, juist vanwege dat tijdelijke.
Het voorheen ogenschijnlijk onbewuste had ineens betekenis gekregen.
Ik begon meer foto's te maken en speciaal naar dit soort plekjes te zoeken. Ik vond ze uniek, des te meer omdat veel van deze plaatsen in de loop der tijd weggepoetst zouden worden.
Verder vertoef ik ook graag buitenshuis, in de buitenlucht, op de fiets of wandelend.
Ik kon dit prima combineren met m'n fotografie als hobby en trok er op die manier vaak op uit, om plaatjes te schieten.
Door de jaren heen groeide m'n verzameling foto's van dit soort plekken gestaag en inmiddels is er denk ik genoeg materiaal voor een interessante foto-expositie.
Mijn fototoestel was in de beginjaren een eenvoudige Canon Digital Ixus 300 pocket camera. Pas sinds kort gebruik ik eigenlijk een Nikon D40 digitale spiegelreflex, gewoon met standaard kit-lens. Ik heb zelfs foto's met mijn Nokia 6300 gsm genomen, in situaties waarin mijn fotocamera niet voorhanden was, en dat gaf ook aparte resultaten. Hoe dan ook, tijdens de expositie "Sterfbed van een stadsbeeld" kunnen jullie voor jezelf een oordeel vormen...
|
